ASTONISHING "BACCHAE" PRESENTED BY LOIZIDES IN ADC THEATRE OF CAMBRIDGE
I am always reluctant when classic Greek drama is presented to a closed theatre. Since the component of the original scenery is absent, the bet of success is a really tough one by default. Many touring productions of this genre are poor, with one person handling all the tasks. It was to my great satisfaction that "Bacchae" of Euripides directed by Mr. Leonidas Loizides presented on Wednesday 19 of March in ADC Theatre of Cambridge, was an exception to the rule.
I decided to watch the show after seeing a flyer in Cambridge promoting the event. After searching more information on Mr. Loizides' website I found out that the performance has had toured in 17 states in the USA, as well as in Cyprus and Stuttgart and that Loizides had been awarded by American Congress and the State of New York. The expectations were high about the production and the artistic result of what I was about to attend.
Η σκηνοθεσία χαρακτηρίζεται μινιμαλιστική, με τρόπο που ο πλούτος του περιεχομένου αναδύεται με τον καλύτερο τρόπο. Την ίδια στιγμή η πρωτοτυπία κάνει έντονη την παρουσία της με κορυφαία στοιχεία τον εξ' ολοκλήρου γυναικείο θίασο, επιλογή που εξυπηρετεί τη συμβολοποίηση της γυναίκας, τη μελωποιημένη ερμηνεία που συντελεί έμμεσα στη σύνδεση αρχαιοελληνικών και βυζαντινών στοιχείων ανάγοντας την Ελληνικότητα ως κυρίαρχο συστατικό, αλλά και την αποστασιοποίηση των ρόλων, που είχε ως αποτέλεσμα την 'απαίτηση' της συμμετοχής του κοινού στον ύψιστο βαθμό. Ο Λεωνίδας Λοϊζίδης μάς έπεισε για το αστείρευτο ταλέντο του και τη δύναμη της προσωπικής του ματιάς. Η διονυσιακή αίσθηση ήταν υποβλητική και το θυμικό βρισκόταν σε ένταση από το πρώτο λεπτό μέχρι την κάθαρση. Νιώσαμε την ατμόσφαιρα των Ελευσίνιων Μυστηρίων και την αντιπαράθεση αυτής με την καθεστικυία τάξη πραγμάτων. Το γνώριμο και οικείο απέναντι στο καινούριο και άγνωστο που γεννά φόβο και έλξη μαζί.
Η παραγωγή ήταν μια ευχάριστη έκπληξη σε ό,τι αφορά το πόσο προσεγμένη και πλούσια ήταν. Δωδεκαμελής θίασος, οκτώ ηθοποιοί επι σκηνής να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους. Σκηνικά λιτά που απέδιδαν με σεβασμό το βασιλικό και θεϊκό πλαίσιο, υπέροχη ενδυματολογία που ανέδιδε την ένταση κάθε ρόλου. Όλα τα συστατικά «έδεναν» μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο που το αποτέλεσμα άγγιζε την απόλυτη αρμονία. Ερμηνείες μεστές, χωρίς υπερβολές και στοχευμένες, πέτυχαν τη συμβολοποίηση των ρόλων.
Αξίζει να σημειωθεί πως η ενέργεια που το κοινό βίωσε ήταν μοναδική. Αυτό στα πλαίσια μιας παγκόσμιας περιοδείας που έχει ξεκινήσει από τον Σεπτέμβριο του 2008, είναι απόδειξη πως η πίστη κάποιων ανθρώπων ξεπερνά κάθε κούραση προκειμένου το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα να είναι πάντα τόσο υψηλό όσο και οι προδιαγραφές του. Συγχαρητήρια στον Λεωνίδα Λοϊζίδη, ευελπιστώ σε μια ανάλογη συνέχεια της πορείας του.
ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ





